GÖKYÜZÜ YAMAÇLARINDA ''LÂ''

GÖKYÜZÜ YAMAÇLARINDA ''LÂ'' - SAMİ MERCİMEK

Ağlamak için daha erken,

Tıpkı geç kalınmış bir günün

Ertesi gibi,

Bir varoluşun

Yok oluştan sıyrılması gibi,

Lâ.

İşte geldim kapına,

Kapıyı açtım,

Ruhuma gizlediğin anahtarla,

Lâ.

Yeryüzünün yetimlerindenim,

Bana kanatlarımdaki kanı,

Zamanı sorma,

Ne secdeler,

Ne ayinler,

Ne törenler,

Ne de şölenler,

Gönül evinde hep tek gecelik misafir,

Lâ.

Bu evin odası tektir,

Ve tek olana aittir,

Ne olur gerim ötedir,

Gerim kıyamet,

Ayaklarım kadar,

Nasırlı zaten geldiğim yollar,

Avucunda bir yudum su olanı,

Alnından vuruyorlar,

İsmail’i Sebîr’de kesip

Yusuf’u kuyuda boğuyorlar,

Lâ!

Ne olur beni yorma,

Ritmini yitirmiş,

Zamanın gevrekliğinden şikâyetçi,

Bir kalbim,

Kanımda kaynayan arayışa,

Artık kendini sorma,

Adından öte,

Senin adındır Lâ!

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

SÜLEYMAN MABEDİNDE BİR ÇATLAK DUVAR - SAMİ MERCİMEK

- ...SÜKÛNET VE KARANLIK... - Yüzyıllar süren fakat zamanı ayırt edecek hiçbir şey olmadığı için yok gibi geçen zamana dair olan, sükûnet ve karanlık... Bir bilincinin olmasının, bir benliğinin olmasının anlamsızlaştığı o karanlık... İşte oradan geliyorum. Ben kimdim bilmiyordum. Adım sanım yoktu. Vardım. Var olmuştum bir şekilde. Adını bilmediğim bir gizemin koynunda günlerce, aylarca ve hatta yıllarca beklemiştim. Var mıyım ya da yok muyum, benden başka da bir bilen yoktu. Ben; bendim. Bunu bildim asırlarca, toprağın altındaki karanlık bir kundakta. Böyle geçen onca zamandan sonra, bazen de rüzgârı hissederdim; başımın tepesini süpürürdü sürekli. Hafif hafif ve ese ese eşelerdi tepemdeki toprak yığını. En sonunda göz kapaklarımdaki toprağı süpürünce bu rüzgâr, görür oldum en tepesinde durduğum dağı. Bu dağ, uçsuz bucaksız bir ovanın en orta yerinde dikili bir kazık gibi yükseliyordu tüm heybetiyle. Ben ise asırlardır onun en tepesinde bekliyormuşum, bir anda gerçeğine ulaşıyo...

Devamı

MASUMİYETİ YIRTILAN ‘DELİ GÖMLEKLERİ’ - İLTÜZER OKAN

Mutluluğun bir masumiyeti var mıdır yoksa tüm mutluluklar masum mudur? Mutluluk hali, üzgün olma hali ya da kızgınlığı en derinden hissedebilme dinginliği, hepsi tüm insanlığın ortak hisleridir. O zaman ortak hisler olduğunu bildiğimiz duygular ile ilgili düşündürücü bir nokta vardır; herkesin hissettiği mutluluk aynı mutluluğun değişmez lezzeti midir? İşte tam olarak bu soruların kıskacında mutluluğun masumiyet ifadesi konuya bir ayraç koymaktadır. Burada Gogol’ün delisinin, “ bence bu dünyadaki en masum mutluluk sebeplerinden biri; duygularını, düşüncelerini ve fikirlerini başkalarıyla paylaşabilmektir ” ifadesi insana, mutluluğun da lezzet farkları olduğunu ve masum bir mutluluğun en yoğun duygu hali olduğunu düşündürüyor. O halde mutluluktaki masumluk zirvesini yakalamak için bu duyguya hangi delilik gömleğinin geçirileceği değerlendirilmelidir. Ve gömleğin kumaşları da namus, şeref, onur, erdem, fazilet, ahlak... Bunlardan dikilen her gömleğin yırtılması bu kaidelerin ‘dışı...

Devamı

TENÂKUZ

Bu Blogda Ara