TENÂKUZ

Gerçekliği, -tıpkı- annenin çocuğunu bağrında bir giz gibi saklamaya çalışan aynalarında buluyorum. Ve ardından atlılar gibi koşup gelen korkuları... Saklıyor kendisinde; kaçtığımız ve yüzleşmekten korktuğumuz suretimizde gizlenen itiraflarımız, ve belki de en çok itiraf edemediklerimiz. Çaresizlik midir yoksa yüzleşememek midir pek bilinmez. Lakin Ruknettin’in aynalarda neden ağladığını, kalpten bakanlar iyi bilir. Çünkü o aynalar kendisine gerçek suretini gösterir, gerçek hayatını ve gerçek yüzünü, hem de -acımasızca süren vicdanların- tüm gerçek yüzünü. Herkes bilir, ve herkes bilmelidir: ‘Âdemoğlu, duygu sahibi olmaya başladığını öğrendiği günden beri, baş edemediği veya bastıramadığı duygulardan hep kaçmıştır ve kaçmaya da devam edecektir.’  Çünkü insan, bastırdığı duyguların esiridir.  Bu   esaretten kurtuluş yolu ise, yalnızca aynalardan geçer. ‘İşte tüm bu zamanlar, duvarlar ile ayna arasındaki dostluk ilişkisini, ruha yansıtır.’ Duvarlarla dost olduğum o ...

Âdemoğlunun sınava tabii tutulduğu ilk mesele “Güven” konusu olmuştur. İlk günden bugüne kadar hayatımızın birçok noktasını etkileyen bu mesele bizler için çok fazla önem teşkil etmektedir. Ailemizde, okulda, yaptığımız işlerde, ticarette, sosyal hayatta, arkadaşlıklarda, insani ilişkilerimizin temeli bu konu çerçevesinde ayakta durmakta ve devamlılığını sürdürmektedir. Bu saymış olduğumuz örneklerin içerisinde ana rolü oynayan insan olduğu için öncelikli değinmemiz gereken nokta, insanın insan ile olan ilişkisindeki yatan güvendir. Kırılan, kişisel ve toplumsal güvenlerimiz yüzünden bugün birçok unsura yaklaşma şeklimiz değişmiştir. Aldığımız güvenlik önlemleri, yaptığımız eylemler ve söylemler, güven meselesinde hangi konumda olduğumuzu gösterir. Toplumu bir arada tutan ana unsur bu olmasına rağmen en çok yaranın da bu meselede olması traji-komik bir vakadır. Kısacası artık hiçbir şeye güvenmiyoruz. En yakınımızda olandan tutun da en uzak olanımıza kadar hiçbir şeye güvenmeme hast...