TENÂKUZ

KONU “BİLİNMEYEN BİR KADININ MEKTUBUNDA, KARŞILIKSIZ AŞKIN HAZİN SONU” Stefan Zweig ‘Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu’ isimli eserini 1920’li yıllarda uzun bir hikâye olarak ele alır. Eserin ana kahramanı olan ve Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu... Bu kitabında baştan sona iki bilinmeyen insanın bir kadının gözünden hayatını ele alır.  Eserin İçeriği; Tanınmış bir yazar olan Bay R. yaptığı üç günlük bir gezinin ardından Viyana’ya döner. Eve döndüğünde uşağı kendisi yokken eve gelen ziyaretçilerin, telefon aramalarının haberini verir ve birikmiş olan postaları yanına bırakır. Gelen postalara bir göz attıktan sonra epey uzun ve dikkat çeken mektubu eline alır. Zarfı açar, ama zarfın üzerinde ne gönderen kişinin ismi ne bir adres ne de başka bir şey yazılıdır. Anlam veremediği bu mektubu okumaya başlar. Başlık veya bir hitap olarak niteleyebileceğimiz; “ Sana, beni asla tanımamış olan sana ” şeklinde başlayan bu mektup Bay R.’yi tuhaf bir ruh haline düşürür. Başta anlam veremez i...

‘ İnsan insanın kurdu değil, insan kendi kendisinin kurdudur ’ tezinin doğruluğunu Zweig ile tartışırken, bu tezini doğrulamak için bana kendi kitabını -Amok Koşucularını- verdi. Kitapta, bir doktorun kendinde yükümlü gördüğü ‘ herkese koşulsuz yardım etme ’ sorumluluğunu yapmak ile yapmamak arasında kalarak nasıl bir sanrıya tutulduğunu ve bir sırı korumak için kendi içinde vermiş olduğu savaşları anlatmaktadır. Lâkin bizim değineceğimiz nokta burası değildir. Biz yönümüzü, aynı zamanda kitaptaki olay ile de bağlantısı olan ‘Amok Koşucuları’ metaforuna çevirmek istiyoruz. Kitapta yer alan Amok Koşucusu bir hastalıktır. Bir yok oluş hastalığı yani insanın kendi kendisinin kurdu olduğu bir hastalık. Amok Koşuculuğu hastalığı, Ekvator ikliminin ağırlıklı olduğu Malezya ve Endonezya gibi bölgelerde görülür. İklimsel bunalım sonucu, sinir krizlerine giren insanın, hiç durmadan yorulmadan koşmaya başlamasıyla önüne çıkan bütün engelleri yıkarak devamlı olarak koşması, ancak birinin kendi...