DÜREFŞAN - SAMİ MERCİMEK

Çok il göçtüm uzağında,

El olmağa,

Uçmağa vardım dürefşan,

Tespihimin sağrısına,

Adın dedim,

Her baş parmağıma dolandığında adın,

Gözüm göğe değdi dürefşan.

Sazın ince telleri hep ahuzar,

Bu kalbin ağrısı hep aynı yar,

Çiçekler açar,

Canlar akar,

Gidenler döndüğüne bakar,

Bana incilerini attığın an,

Gökler yüzümü kime yazar,

Bir sen bilirsin dürefşan.

Kurudur ayazın baharın,

Kurudur feryadın figanın,

Bana, uçan kuşların,

Yola düşen abdalın,

Sağ yanında seni taşıyan,

Bu hamalın,

Yükünü sen söyle,

Hafifliğimi sen bilirsin dürefşan.

Bir kınalı el,

Bir edalı bakış,

Bunlara mıdır yalvarış,

Bende ki bana uzanış,

Hakkın indinde olmaya varış,

Uzağında, kışında, yazında,

Sana el olmam değil midir dürefşan...